پنل کاربری



عضویت در سایت رمزتان را فراموش کردید؟

بهداشت روانی در جمهوری اسلامی ایران

مقاله بهداشت روانی در جمهوری اسلامی ایران دستاوردها و نیازها جمهوري اسلامي ايران كشوري پهناور با مساحت بيش از 1648000 كيلومتر مربع است و شامل 28 استان، 282 بخش، 724 قريه، و بيش از 2260 روستا است. جمعيت بيش از 60 ميليون نفر تخمين زده مي‌شود با 4/50 درصد زير سن 19 سال و 4/4 درصد بالاي 65 سال. ميزان

دسته بندی: پروژه ، مقاله و تحقیق دانشگاهی » علوم انسانی

تعداد مشاهده: 2339 مشاهده

حجم فایل:21 کیلوبایت

فرمت فایل دانلودی:.zip

فرمت فایل اصلی: word

تعداد صفحات: 18

  خرید فایل  قیمت: 1,500 تومان
پس از پرداخت، لینک دانلود فایل برای شما نشان داده می شود.
1 0 گزارش
  • موضوع : بهداشت روانی در جمهوری اسلامی ایران

    توضیح: این فایل به صورت ورد و آماده ی پرینت می باشد

    دستاوردها و نيازها
    واژه هاي كليدي
    بهداشت روان، تاريخچه، بلاياي طبيعي
    مقدمه
    جمهوري اسلامي ايران كشوري پهناور با مساحت بيش از 1648000 كيلومتر مربع است و شامل 28 استان، 282 بخش، 724 قريه، و بيش از 2260 روستا است. جمعيت بيش از 60 ميليون نفر تخمين زده مي‌شود با 4/50 درصد زير سن 19 سال و 4/4 درصد بالاي 65 سال. ميزان رشد جمعيت 41/1 درصد مي باشد. روند شهرنشيني رو به افزايش است تو 4/60 درصد جمعيت در مناطق شهري و 6/39 درصد در مناطق روستايي سكونت دارند. شهرهاي بزرگ گسترش مي يابند و تنها در تهران (پايتخت) ، بيش از 11 ميليون نفر زندگي مي‌كنند. زبان رسمي كشور فارسي است و 6/99 درصد از جمعيت مسلمان هستند. شاخص هاي بهداشت عمومي در كشور بهبود يافته است و نيل به اين دستاوردها مديون سيستم مراقبت بهداشتي اوليه (PHC) مي باشد. گسترش شبكه بهداشتي توسط نيروهاي محلي به دور افتاده ترين نقاط كشور ميسر شده و تغييرات عميقي در برقراري و تداوم بهداشت جامعه بدنبال داشته است. مراقبت هاي بهداشتي نيز به دليل افزايش منابع انساني و توزيع مناسب آن بهبود يافته است. تعداد پزشكان در مقايسه با 47373 پزشك در سال 1369 به 90000 رسيده و تعداد تخت هاي بيمارستاني از 55368 تخت در سال 1358 به 96148 تخت در سال 1376 افزايش يافته است. خدمات سرپايي نيز در 65 كلينيك دولتي و 328 كلينيك خصوصي ارائه مي‌شود.
    در حال حاضر 735 روانپزشك مشغول به كار هستند و سالانه حدود 50 روانپزشك جديد فارغ التحصيل مي‌شوند. 3/1 تخت روانپزشكي براي هر 10000 نفر وجود دارد كه از متوسط منطقه اي (8/0 براي 10000 نفر) بالاتر و از آمار 6/3 در آمريكا و 3/9 در اروپا بسيار پايين تر است. 25 دكتراي روانشناسي باليني، بيش از 389 كارشناس ارشد روانشناسي باليني و 5000 كارشناس روانشناسي نيز، وجود دارند.
    تاريخچه خدمات بهداشت روان
    براي خدمات بهداشت روان در ايران، مي توان چهار دوره قايل شد. دوره اول كه تا سال هاي 1320 ادامه يافت و دارالمجانين ها با شرايط بسيار نامناسب در تهران، همدان شيراز و اصفهان وجود داشتند. دوره دوم از سال هاي 1320 يعني هنگاميكه دانشكده پزشكي در كشور تأسيس، و روانپزشكي به عنوان شاخه اي از طب مدرن منظور شد، آغاز گرديد. تأسيس بيمارستان هاي دانشگاهي جديد و تدريجا ايجاد و رشد دپارتمان ها و بيمارستان هاي روانپزشكي و آموزش دستياري روانپزشكي در سالهاي 1340، حداقل در شهرهاي بزرگ، منجر به بهبود مراقبت هاي ارائه شده براي بيماران روانپزشكي شد.
    در سومين دوره كه سال هاي 1350 را شامل مي شد، تلاش هايي در جهت دستيابي به مراقبت هاي بهداشت روان جامع، توسط انجمني براي توانبخشي معلولين و خدمات بهداشت روان جامعه صورت گرفت. اين امر توسط اولين معاونت وزارت بهداشت و تأمين اجتماعي انجام شد. وزارت متبوع اقدام به يك سري پژوهش هاي همه گيرشناسي و تأسيس تعدادي بيمارستان و مراكز روانپزشكي جديد در نقاط مختلف كشور نمود و آغاز به آموزش سطح بندي شده در روانپزشكي و روانپرستاري كرد. اين برنامه هاي آموزشي و تحقيقاتي، پس از انقلاب اسلامي ايران در سال 1357، در انستيتو روانپزشكي تهران ادغام شد. چهارمين دوره از مهر ماه 1365، هنگاميكه برنامه ملي بهداشت روان (NPMH) توسط يك تيم چند رشته اي (MULTIDISCIPLINARY) از متخصصين طرح و توسط دولت پذيرفته شد، آغاز گرديد. استراتژي اصلي، ادغام فعاليت هاي جديد در يك سيستم مراقبت هاي بهداشتي اوليه كارآمد بود.
    ادغام بهداشت روان در سيستم مراقبت هاي بهداشتي اوليه
    از سال 1367 تا 1369 يك پيش مطالعه (Pilot study) موفق در شهركرد و شهررضا در مركز جمهوري اسلامي ايران انجام شد كه نشانگر افزايش قابل ملاحظه دانش بهداشتكارها و بهبود مهارت هاي بيماريابي در مقايسه با مناطق شاهد بود متعاقب آن، حركت هايي در كشور صورت گرفت كه منجر به گسترش سريعتر برنامه شد. برخي عوامل كه منجر به اين تسريع شدند، عبارت بودند از :
         ايجاد واحد سلامت روان در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي
         اعلام بهداشت روان به عنوان نهمين جزء مراقبت بهداشتي اوليه
         تشكيل كميته مشورتي بهداشت روان كشوري كه اعضاي آن هيئت علمي دانشكده هاي پزشكي بودند.
         تهيه آيين نامه هاي آموزشي براي تمام سطوح ارائه بهداشت (1367)
         بازنگري ها و كارگاه ها درباره برنامه كشوري (1370) و متدولوژي تحقيقات بهداشت روان (1372)
        بزرگداشت سالانه هفته بهداشت روان در مهر ماه از سال 1364
        ارتقاء آگاهي ساير كاركنان بهداشت از طريق كارگاه ها، سمينارها و كنفرانس‌ها
         ارتقاء‌ آگاهي عمومي در مورد بهداشت روان از طريق رسانه ها.
    دستاوردها
    توسعه دوازده ساله طرح ادغام بهداشت روان در مراقبت هاي بهداشتي اوليه منجر به بهبود بسيار زياد در استقرار سرويس هاي بهداشت روان شده است. تعداد مراكز بهداشتي بخش ها كه در آن طرح ادغام انجام شده در سال 1380 به 234 مركز افزايش يافت (84% از مراكز در دسترس). تعداد مراكز بهداشتي شهري و روستايي كه در آن طرح ادغام بهداشت روان در PHC انجام شد، به 2417 مركز (54 درصد از مراكز موجود) رسيد. تعداد خانه هاي بهداشت كه در آن بهداشت روان در سيستم PHC ادغام شد، به 10000 افزايش يافت (70 درصد خانه هاي بهداشت موجود). علاوه بر اين تعداد افراد در نواحي روستايي كه توسط اين طرح پوشش داده شدند به 15626729 نفر (63 درصد) و در مناطق شهري به 4568301 نفر (8/10) و در مجموعن به 20195130 نفر (1/30 درصد) بالغ شده است.
    ارزيابي
    سنجش مداوم فعاليت هاي بهداشت روان از طريق اخذ گزارش منظم و آناليز آماري و ويزيت هاي دوره اي از شبكه توسط متخصصين مسوول در استان ها و اداره مركزي در تهران، صورت مي گيرد. با اين وجود از ارزيابي مستقل نيز استقبال مي‌شود. چنين ارزيابي مستقلي توسط دفتر منطقه اي سازمان جهاني بهداشت در شرق مديترانه در سال 1374 انجام پذيرفت. پژوهش، مشتمل بود بر بازرسي شبكه و جمع آوري اطلاعات از 266 بهورز و خانه بهداشت، 91 پزشك عمومي و مراكز بهداشت روستايي و 737 خانواده كه در مجاورت مناطق روستايي كه برنامه هاي بهداشت روان اجرا مي شد، ساكن بودند اين پژوهش همچنين مشتمل بود بر مطالعه اي روي اختلالات روانپزشكي در كار پزشكي عمومي و مسير ورود به درمان. مطالعه ديگري در استان خراسان مشخص كرد كه 2/72 درصد از بيماراني كه براي اولين با در فاز آغازين طرح غربالگري شدند، از بيماري هاي تشخيص داده نشده اي براي حداقل 3 سال رنج مي برده اند، اين امر نشان گر آن است كه چنين ادغامي جهت پيشگيري ثانويه مي تواند مفيد باشد. جالب است متذكر شويم كه درنگاهي ديگربه مطالعات درماني، نشان داده شد كه مراجعه به درمانگرهاي سنتي بعنوان اولين گام جهت درمان، از 2/40 درصد در سال 1369 به 1/14 درصد در 1377 و 6/15 درصد درسال 1379 تغيير كرد. گرچه اين يافته ها مربوط به يك منطقه نبودند، اما مي توانند بازتابي از يك تغيير جهت درمسير درماني بسوي درمان به موقع باشد.
    حيطه هاي نياز
    در يك جامعه با تغييرات سريع مثل جمهوري اسلامي ايران، كه حتي ساختار دموگرافيك پايه با دوازده سال قبل قابل قياس نيست، دنبال كردن اولويت ها وخط مشي هاي قبلي مناسب نيست. از سال 1380 بحث هايي به نفع بازنگري بنيادي NPMH يا درحمايت از آن به همان صورت كه بوده، انجام شد. ديدگاه واقع بينانه تر اين است كه اولين NPMH رادست نخورده وبعنوان يك بيانيه نگاه داريم، اما سرفصل هاي جديدي بنا به نيازهاي پيدا شده به آن بيافزاييم . بدين ترتيب بجاي گردهمايي هاي رسمي و وقت گير براي بحث درمورد يك موقعيت جديد، مناسبتر به نظر مي رسد. چنين كميته هاي هدفمندي ميتوانند حمايت هايي از جامعه و متخصصين رشته هاي ويژه (مالي يا بصورت عضوپذيري) دريافت كنند و مسوول ايجاد طرح ها و برنامه هاي كوچكتر باشند.
    اين برنامه هاي كوچكتر مي توانند به تنه اصلي NPMH به عنوان پيوست هايي افزوده شوند. دراين روش هم تداوم برنامه تضمين مي گردد و هم به نياز هاي جديد بطور كارآمدي پرداخته مي‌شود. مشروح برخي نيازهاي جديد در ذيل آمده است:
    تداوم ادغام
    ادغام بهداشت روان در سيستم مراقبتهاي بهداشتي اوليه PHC نياز به تداوم استقرار در نواحي روستايي كشور دارد، 37 درصد از جمعيت روستانشين، هنوز تحت پوشش نيستند و تكميل اين امر تا 5 سال آينده قابل دسترسي است.
    بهبود كيفيت ارائه خدمات
    اين مسأله يك اولويت مي باشد. حساسيت غربالگردي توسط مراقبين بهداشتي اوليه پايين است سيستم ارجاع، خصوصا در سطوح مركزي تر به طور مؤثر كار نمي كند. سيستم خود را به طور عمده محدود به بيماريابي موردي و درمان كرده كه براي فايق آمدن بر اين نارسايي ها، فعاليت هاي زير مورد نياز هستند:
    بازآموزي، بهورز، پيش بيني دمان داروي رايگان يا حداقل يارانه اي ، بازآموزي كاركنان در سطوح مركزي تر (خصوصا درجهت بهبود نگرش آنها به ارائه خدمات معطوف به جامعه)، پيش بينين سرويس هاي روانپزشكي رابط (liaison) در مراكز پزشكي عمومي و برقراري ارتباط هاي كاري بين سيستم PHC و بخش خصوصي، جهت اطمينان از تداوم مراقبت.
    سازمانهاي غيري دولتي (NGO) كه تعداد آنها در حال افزايش است، مي توانند در اين امر درگير شوند.

    فهرست مطالب

    دستاوردها و نيازها    1

    واژه هاي كليدي    1

    مقدمه    1

    تاريخچه خدمات بهداشت روان    2

    ادغام بهداشت روان در سيستم مراقبت هاي بهداشتي اوليه    3

    دستاوردها    4

    ارزيابي    5

    حيطه هاي نياز    6

    تداوم ادغام    7

    بهبود كيفيت ارائه خدمات    7

    بهداشت روان شهري    8

    ارتقاء بهداشت روان    9

    بهداشت روان در كودكان و نوجوانان    10

    سوء مصرف مواد    11

    بهداشت روان در بلاياي طبيعي    13

    پيشگيري اوليه    13

    تهيه قانون بهداشت روان    14

    مطالعات هزينه    14

    مشاركت بين المللي    15

    خلاصه    16





    برچسب ها: بهداشت روانی در جمهوری اسلامی ایران دانلود و خرید بهداشت روانی در جمهوری اسلامی ایران دستاوردهای انقلاب اسلامی بهداشت روان در جمهوری اسلامی ایران واحد سلامت روان در سازمان پزشکی
  

به ما اعتماد کنید

تمامي كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.
این سایت در ستاد سازماندهی ثبت شده است.

درباره ما

فروش اینترنتی فایل های قابل دانلود، پروژه، مقاله، و....
در صورتی که نیاز به راهنمایی دارید، صفحه راهنمای سایت را مطالعه فرمایید.

شماره تماس مدیریت شاپ ایرانی 09196136140

کلیه ی محتوای این سایت توسط کاربران درج شده است و تيم مديريت شاپ ایرانی هیچ مسئولیتی نسبت به آنها ندارد.
تمام حقوق این سایت محفوظ است. کپی برداری پیگرد قانونی دارد.
طراحی و پیاده سازی وبتینا